vandaag voor het eerst in het asiel met de honden gaan wandelen. 90% zijn staffies en molossers in het asiel van mechelen.
Ik kreeg 'n lijst mee van honden die 'n beetje 'n 'slag' hadden, en waar ik dus mee moest oppassen...
de eerste zou je zogezegd niet terug in z'n kooi krijgen. Pracht van 'n staffie, liet zich goed aanlijnen, trok alleen het eerste stukje wandeling,, en liep daarnaast mooi naast mij. ik was tegen het einde van de ronde al vergeten datie zou bijten voor z'n hok, en zette haar erin. De 'collega uitlaters' stonden met open mond te kijken.
tweede was 'n kruising stafford/bordeauxdog/duitse dog pup(9 maand, maar al ooooh zo stevig), héél erg angstig, maar oh zo mooi... zat nu een week in het asiel, en niemand had haar het hok uit gekregen. Ik liep het hok in, begon rustig tegen m te praten, terwijl ik m niet aankeek, met m'n hand uitgestrekt naar m toe. hij liet zich rustig aanlijnen, maar was nog bang. Heb toen tegen hem staan praten totie gekalmeerd was, en dan rustig naar buiten (langs de binnendeur), na 'n halve ronde stond 'mazzel' (zo noem ik hem) al leuk te stoeien met me.
Toen kreeg ik een uitdaging van m'n mede-uitlaters. Een prachtige blauwe amstaff. Niemand dierf omdatie heel erg viseert en heel erg uitdagende houdingen aanneemt. Ook bijhem was ik na twee minuten buiten....
ja, voelde me wel fier, en kreeg veel complimentjes van de anderen.
ze moesten wel toegeven dat ze vaak niet echt durven wegens het ras, maar toch, die drie 'gevalletjes', was het nog niemand bij gelukt... Ik denk dat de truuc gewoon is om niet te denken aan wat die hond zou 'kunnen' doen, maar gewoon rustig contact te zoeken.
allessinds, het was heel leuk om dit te doen, en vrijdag ga ik terug! ^^



















